پنجره ای رو به رها 13

سلام

جمعه صبح كه از خواب بيدار شديم با نازنين دلبندمان و پدر دلبندكمان كه هر دو عزيز تر از جانمان هستند مشغول بازي شديم ( البته بعد از صرف صبحانه كه زحمتش را همسري كشيدند)

آنچنان سرمان گرم بود كه غافل از زمان شديم و تا به خود آمديم صداي قار و غور شكم عزيزانمان بلند شده بود

سريع خود را به مطبخ رسانديم و  چرخي به دور خود زديم . صداي چند عدد سيب زميني كه ما را فرا ميخواندند را شنديم و به صدايشان لبیک گفتيم و درون قابلمه اي پر آب انداختيمشان و روي شعله پر حرارت گاز گذاشتيمشان و رقصشان را نظاره نشستیم

در همين احوالات دستي هم بر سر و روي مطبخ كشيديم تا از نا مهربانيهاي هفته گذشته بزدايمش

و صداي فرياد هاي عزيزانمان ما را از كار باز داشت . به فرياد همسر رسيديم و دخترك را به مطبخ فرا خوانديم

و او هم با روي باز پذيرفت و به ما ملحق شد و

ما سيب زمينيها را به دستش داديم تا پوست بگيرد

و بعد در جستجوي گوشت كوب برآمديم و هرچه جستيم يافت مي نشد در نتيجه از يك عدد سيب زميني كوب ياري جستيم و به دست شاه دخترك داديم و او هم با دقت فراوان به جان سيب زميني ها افتاد

و كوبيد و كوبيد

به پيشنهاد ما نمك افزود

و چنگيد با تمام وجود

و تستيد  انچه را كه چنكيده بود

و درخواست زردچوبه كرد

و افزود چه افزودني

و باز هم چنكيد تا به خورد سيب زميني ها برود زردچوبه فراوان

از اين مرحله به بعد ما وارد عمل شديم و سيب زميني ها را با كمي پياز سرخ شده مخلوط كرديم و كمي تفت داديم و بعد درون ظرفي ريختيم و مجدد نوبت دختركمان شد

روي سيب زمينيها را صاف كرد

زيتون برداشت

و هسته اش را در آورد

و غذا را تزئين كرد

و اين بود خوش مزه ترين غذاي دنيا كه تا به حال خورده ام